(бахшида ба оғози Рӯзи дониш ва дарси сулҳ дар соли таҳсили 2025-2026 ва 34-умин солгарди истиқлолияти давлатии Тоҷикистон )

Истиқлолият барои ҳар як миллату давлати озодихоҳ бузургтарин дастоварду муқаддастарин арзиш ба шумор меравад. Истиқлолият на танҳо рамзи озодӣ ва соҳибихтиёрӣ, балки сарчашмаи бақо ва пешрафти давлату миллат низ мебошад. Аз ин ҷост, ки дар ватани азизу офтобрӯяи мо Тоҷикистон 34-сол боз Рӯзи дониш ва дарси сулҳ дар фазои тинҷу оромии кишвар баргузор гашта, тамоми мактабҳои миёна, умумӣ ва литсейю гимназияҳо, мактабҳои олии мамлакат дари худро ба рӯи толибилмон ва дӯстони хурдсоли мо, ки бори аввал ба саҳни дабистон қадам мениҳанд, донишҷӯёне, ки бо ифтихор ва сарбаландӣ соҳиби номи пуршарафи донишҷӯ гардиданд, ба оғӯши донишгоҳву донишкадаҳо мерасанд, то ҳамаи ин шефтагони илму савод ва ҷустуҷӯгари донишу илм барои худ дар лаҳзаҳои минбаъдаи ҳаёт чизеро ёд гиранд, биомӯзанд ва соҳиби хатту савод, донишу илм ва маърифати комил бигарданд.

Ба ҳамагон маълум аст, ки донишу маърифат дар ҳамаи давру замонҳо силоҳи асосии инсони бохирад буда, ягона роҳи наҷот аз торикӣ ва зулмат инчунин аз бадбахтӣ бесаодатӣ мебошад. Бинобар ин дар ин росто Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар суханрониҳояш чунин иброз намудааст: